دوشنبه، 30 اردیبهشت 1398
خانه کبد هپاتیت A - B - C

هپاتیت A - B - C

هپاتیت

هپاتیت به التهاب کبد گفته می‌شود. این بیماری می‌تواند خود محدود شونده باشد یا منجر به بیماری‌هایی مانند فیبروز (زخم‌شدن کبد)، سیروز (زوال و مرگ سلول‌ها) و سرطان کبد شود. ویروس‌های هپاتیت شایع‌ترین عوامل ایجاد کنندهٔ این بیماری در جهان هستند؛ اما عفونت‌های دیگر، سموم (مانند الکل و برخی داروها) و بیماری‌های خودایمنی نیز می‌توانند موجب بیماری هپاتیت شوند.
۵ ویروس هپاتیت A، B، C، D و E به عنوان ویروس‌های اصلی ایجاد کنندهٔ هپاتیت شناخته می‌شوند. بیشترین نگرانی در مورد هپاتیت معطوف به این ۵ ویروس است. آن هم به خاطر میزان مرگ و میر، از کار افتادگی و همچنین خطر همه‌گیر یا جهان‌گیر شدن عفونت ناشی از این ویروس‌ها است. ویروس‌های نوع B و C موجب هپاتیت مزمنی می‌شوند که صدها میلیون نفر را در جهان درگیر کرده‌ است. این دو روی هم رفته اصلی‌ترین علل بیماری‌های سیروز کبدی و سرطان کبد هستند.
ویروس‌های هپاتیت A و E معمولاً به واسطهٔ مصرف آب و غذای آلوده منتقل می‌شوند. ویروس‌های نوع B، C و D نیز اغلب به واسطهٔ تماس مایعات درونی بدن فرد بیمار با فضای درونی بدن ما منتقل می‌شود. یعنی مایعاتی مانند خون، منی و غیره با محل‌هایی از بدن به جز دستگاه گوارش و پوست ما (مثل چشم، زخم‌های پوستی و …) تماس داشته باشد. به علاوه این ۳ ویروس از طریق استفاده از ابزار درمانی آلوده (سرنگ، تیغ جراحی و …)، مادر به فرزند در زمان زایمان و رابطهٔ جنسی نیز منتقل می‌گردند.
عفونت حاد ناشی از ویروس‌های هپاتیت می‌تواند فاقد علامت باشد یا با علائمی نظیر زردی (یرقان)، ادرار تیره، خستگی شدید، تهوع، استفراغ و درد شکمی همراه باشد.

اقدامات احتیاطی هپاتیت C

اقدامات احتیاطی هپاتیت C

هپاتیت C نوعی بیماری کبدی است که می‌تواند باعث بیماری کوتاه‌مدت (حاد) یا دراز مدت (مزمن) شود. هپاتیت مزمن C می‌تواند منجر به عوارضی...
هپاتیت ویروسی

هپاتیت ویروسی

هپاتیت ویروسی به التهاب کبدی ناشی از یک عفونت ویروسی گفته می‌شود که می‌تواند به شکل حاد، ناشی از یک عفونت ویروسی جدید با...

آخرین نوشته ها

نوشته ها برتر هفته