دوشنبه، 30 اردیبهشت 1398

بیش فعالی

بیش فعالی

بیش‌فعالی به معنای تحرک زیاد، اقدامات آنی، محدودۀ توجه کوتاه‌تر و حواس پرتی است.

رفتار بیش‌فعال معمولاً به وضعیتی اطلاق می‌شود که فرد مدام در تحرک است، حواسش به سادگی پرت می‌شود، تکانشگری و رفتارهای هیجانی دارد و نمی‌تواند بر کاری متمرکز شود. همچنین رفتار‌های پرخاشجویانه و دیگر رفتارهای مشابه در فرد دیده می‌شوند. رفتار‌های معمول ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • بی قراری و تحرک مداوم
  • پرسه‌زدن
  • پرحرفی
  • دشواری در هنگام مشارکت در فعالیت‌های آرام (مانند مطالعه)

تشخیص بیش‌فعالی اندکی دشوار است. اینکه فعالیت کودک بیش از اندازه است یا خیر؛ معمولاً بستگی به نظر فرد بیننده دارد. ممکن است کودک بیش‌فعال نباشد اما میزان فعالیت او به نحوی باشد که این شک را ایجاد کند. اما برخی کودکان در مقایسه با دیگران، به وضوح بسیار فعال ترند. اگر این فعالیت در کارهای مدرسه و دوستیابی کودک اختلال ایجاد کند، مشکل تلقی می‌شود.

بیش‌فعالی بیشتر از اینکه برای کودکان مشکل‌زا باشد، برای مدارس و والدین وی دردسر ساز است. اما بسیاری از کودکان بیش‌فعال، غمگین یا حتی افسرده هستند. بیش‌فعالی می‌تواند کودک را در معرض قلدری یا زورگویی قرار دهد یا برقراری ارتباط با دیگر کودکان را برای او دشوار سازد. ممکن است انجام کارهای مدرسه برای وی بسیار دشوار گردد. کودکان بیش فعال، اغلب به خاطر رفتار خود تنبیه می‌شوند.

به طور معمول فعالیت بیش از حد و بی‌قراری کودکان با افزایش سن‌ کمتر می‌شود. بیش‌فعالی اغلب در سنین نوجوانی به کلی از بین می‌رود.

مطلبی برای نمایش وجود ندارد

آخرین نوشته ها

نوشته ها برتر هفته