دوشنبه، 30 اردیبهشت 1398

اسکیزوفرنی

اسکیزوفرنی ( روان گسیختگی ) سندرمی بالینی شامل آسیب شناسی روانی متغیر اما عمیقا ویرانگری است که شناخت، هیجان، ادراک و سایر جنبه های رفتار را درگیر می کند.

این بیماری معمولا قبل از ۲۵ سالگی شروع می شود، تا آخر عمر پایدار باقی می‌ماند و هیچ یک از طبقات اجتماعی از ابتلای به آن مصون نیستند. هر چند که اسکیزوفرنی به مثابه یک بیماری واحد توصیف می‌شود، احتمالا مرکب از یک گروه اختلالاتی است که سبب شناسی ناهمگونی داشته، و بیمارانی را در برمی گیرد که تظاهرات بالینی، پاسخ درمانی، و سیر بیماری آنها یکسان نیست.

تشخیص اسکیزوفرنی کاملا مبتنی برشرح حال روانپزشکی و معاینه وضعیت روانی است. هیچ گونه روش بررسی آزمایشگاهی برای تشخیص آن وجود ندارد.

شیوع آن در مردان و زنان مساوی است. ولی شروع و سیر بیماری در دوجنس تفاوت دارد. اسکیزوفرنی در مردها زودتر از زنان شروع می شود.

مراحل درمان:

  • درمان روانپریشی حاد : علایم روانپریشی حاد مستلزم توجه فوری هستند. درمان مرحله حاد برتخفیف شدیدترین علایم روانپریشی متمرکز است. این مرحله معمولا ۴ تا ۸ هفته طول می کشد.
  • درمان در حین مرحله تثبیت و نگهدارنده : در مرحله تثبیت یا نگهدارنده، بیماری نسبتا در حالت فروکش قرار دارد. هدف درمان در این مرحله جلوگیری از عود روانپریشی و کمک به بهبود سطح عملکرد بیمار است.

خانواده درمانی

از آنجا که بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی وقتی مرخص می‌شود بیماریش به طور کامل فروکش نکرده، اغلب خوب است خانواده ای که بیمار به آن برمی‌گردد از یک دوره‌ی کوتاه اما فشرده ( یعنی هر روزه ) خانواده درمانی برخوردار شود.

درمان اسکیزوفرنی

درمان اسکیزوفرنی

درمان اسکیزوفرنی، درمانی مادام‌العمر است، حتی اگر علائم بیماری از بین رفته باشند. درمان دارویی و روان‌درمانی برای بیماران سودمند است. در برخی موارد...

آخرین نوشته ها

نوشته ها برتر هفته